Każdy kto w przyszłości chciałby zbudować lub obecnie wznosi nieruchomość powinien pamiętać o odpowiednim ogrodzeniu własnej ziemi. Ważnym elementem jest to, aby ogrodzenia współgrały z posesją i tworzyły ładną kompozycję. Na dzień dzisiejszy na rynku jest duży wybór bram garażowych, płotów, rolet w różnym przedziale cenowym i jakościowym. Pośród kilkuset zakładów sprzedających bramy przemysłowe na uwagę zasługuje działająca w mieście Kraków firma PILS. Podczas kilkuletniej działalności oprócz klientów prywatnych swoje usługi i produkty oferowała m.in. takim przedsiębiorstwom jak: Budimex, Orlen, Mostostal. Bramy garażowe instalowane przez fachowców z firmy PILS wyróżniają się wzorową estetyką, trwałością i jakością montażu. Zespół fachowców daje gwarancję na wysoką jakość usług na każdym stopniu stawiania ogrodzenia. Zlecając im zewnętrzne dopracowanie budynku w stolarkę aluminiową, możemy być pewni, iż okna i rolety będą sumiennie przymocowane i skutecznie zabezpieczą przed hałasem i zimnem. Również wyposażenie biur wewnątrz nie sprawia problemu. Firma PILS oferuje różnego modelu ścianki działowe, drzwi i systemy okienne. Na wszystkie oferowane produkty i usługi firma PILS daje gwarancję a serwis przebiega sprawnie i szybko.

Podobną wartość artystyczną przedstawia krata drzwiowa w budapesztańskim kościele św. Anny. Poza kratami do pięknych zabytków sztuki kowalskiej z tego okresu należą większe lampy wykonane za pomocą kucia, np. zwisające lampy z kasztelańskiego pałacu Festetich. Do zabytków z okresu baroku zalicza się również ogrodzenia grobowców, konsole do zawieszania wywieszek ozdobnych i in.
Techniką kowalską wytwarzano również piękne balustrady balkonowe oraz kraty okienne, a także wykonywano wyszukane wzory kluczy, zamków oraz wywieszek ozdobnych - bramy. Bardzo ciekawe pod względem artystycznym były prace niemieckich kowali artystów, którzy już w połowie XVIII w. tworzyli w stylu rokoko. Głównym ośrodkiem kowalstwa artystycznego był w tym okresie dwór wiedeński.
bramy segmentowe Jako elementy zdobnicze krat stosowano wówczas chętnie ozdoby kwiatowe w kształcie różnego rodzaju wianuszków i girland. W koronach krat bramowych znajdowały się zwykle herby rodowe obramowane wyszukanymi elementami zdobniczymi.
W pierwszej połowie XIX w. zaczyna się okres stylu empire. Proste formy i elementy zdobnicze były wówczas wykonywane inną techniką, co spowodowało pewien zastój w rozwoju kowalstwa artystycznego. Dopiero pod lamp stojących, krzyży i innych przedmiotów liturgicznych, które można jeszcze spotkać w niektórych kościołach.
W XVIII w. styl barokowy przeniósł się z Francji na Węgry, tam też na wzór francuski zaczęto wykonywać kraty, które stanowiły zabezpieczenie okien lub ogrodzenia pałaców i kościołów. Z tych czasów pozostało na Węgrzech najwięcej zabytków - bramy kute, a jednym z najpiękniejszych jest brama wejściowa do egierskiego gmachu magistratu, wykonana w 1756 r. przez Henryka Fazolę. W 1766 r. powstała równie piękna krata przy głównej bramie wejściowej do pałacu Fertódi, wykonana na wzór bram znajdujących się w pałacu wersalskim. Należy ona do najwspanialszych zabytków sztuki kowalskiej na Węgrzech.
Ówcześni artyści kowale po mistrzowsku opanowali technikę obróbki i znajomość własności metalu. Wyroby artystyczne z tego okresu cechuje bujność i bogactwo form. Cechy te odróżniają również kraty barokowe od renesansowych, w których obie strony tworzą jedną płaszczyznę, natomiast w kratach barokowych każda strona jest inna. Płaskie pręty żelazne kraty zdobią dodatkowo różnego rodzaju wypukłe elementy dekoracyjne (liście, kwiaty i in.).
Pod koniec XVIII w. wzrosło ogromnie zapotrzebowanie na wyroby kowalskie takie, jak kraty, okucia, zamki i in. Z usług kowalstwa artystycznego korzystają wówczas szersze kręgi odbiorców, głównie bogate mieszczaństwo. Do wyrobu balustrady zaczyna się stosować w większym stopniu przemysłową technikę odlewniczą, używając żeliwo jako materiał.

Z kamieni można nie tylko postawić masywny mur, ale też łączyć kamień z innym materiałem budowlanym. Wykonuje się zatem ogrodzenia kamienno-ceglane, kamienno-drewniane i kamienno-metalowe - balustrady stalowe. Przykłady takich ogrodzeń przedstawiamy na sąsiedniej stronie. W ogrodzenia mieszanych kamieni używa się zazwyczaj do murowania cokołu i słupków.
balustrady stalowe Ogrodzenie kamienno-ceglane: słupki wykonano z kamieni łamanych, układanych na zaprawie cementowej. Między słupkami na kamiennym cokole wymurowano ściankę ażurową z cegły klinkierowej, a słupki przykryto dachówką ceramiczną.
Ogrodzenie kamienno-metalowe: część ogrodzenia stanowi dekoracyjny, masywny mur przetykany dużymi kamieniami- balustrady stalowe. Pozostała część to parkan z prętów stalowych z fragmentami niewysokiego cokołu z kamienia - balustrady.
Rodzaje murów i ogrodzeń z kamienia Zależnie od rodzaju i kształtu kamieni, sposobu ich obróbki i ułożenia rozróżnia się kilka rodzajów murów kamiennych:
mury dzikie (tradycyjne lite mury ogrodzeniowe) - wykonuje się je z kamienia naturalnego tzw. polnego lub z kamienia łamanego, nie przycinanego (bez obróbki) balustrady stalowe. Układ kamieni jest nieregularny, a większe szczeliny między nimi wypełnia się drobnymi kamykami lub tłuczniem. Ogrodzenia dzikie charakteryzują się nierówną powierzchnią lica i stosunkowo małą wytrzymałością konstrukcyjną; przy większych obciążeniach osiadają nierównomiernie;
balustrady stalowe
Kamień na ogrodzenie Do budowy ogrodzeń i murków kamiennych można używać wszyst­kich rodzajów kamieni budowlanych, z wyjątkiem kamieni polerowanych, tj. szlifowanych płyt elewacyjnych i posadzkowych. Stosuje się zarówno kamienie tupane, jak i cięte, mające postać nieregularnych kwadratów i prostokątów. kowalstwo artystyczne
balustrady stalowe - mury rzędowe (głównie ściany budynków) - buduje sieje z kamienia łupanego, którego powierzchnia licowa ma kształt zbliżony do prostokąta. Układ kamieni jest poziomy, podobnie jak w murze z cegieł. Kamienie układane w jednej warstwie poziomej muszą być tej samej grubości, jednak grubość poszczególnych warstw może być różna. Mury rzędowe są znacznie trwalsze i stabilniejsze konstrukcyjnie od murów dzikich i cyklopowych.
mury cyklopowe (cokoły, słupki ogrodzeniowe, dekoracyjne fragmenty elewacji ogrodzenia lub budynku) - do ich budowy wykorzystuje się kamień łamany, przycinany. Układ spoin poziomych i pionowych między kamieniami jest nieregularny balustrady stalowe . Kształt kamieni dobiera się w taki sposób, aby w miarę możliwości szczelnie wypełniały one lico muru. Pod względem zwięzłości i spoistości bramy cyklopowe niewiele odbiegają od murów z kamieni polnych;
balustrady stalowe - Ogrodzenie kamienno-metalowe: bramy i furtka z kształtowników stalowych i siatki metalowej, osadzona w słupkach z kamienia, przykrytych dachówką ceramiczną.

Metaloplastyka Jak jej zapobiegać i jak z nią walczyć W wilgotnym środowisku żelazo i stal (z wyjątkiem stali nierdzewnej) pokrywają się rdzą, która stopniowo zżera metal (bramy kute). Powstaje ona w wyniku reakcji chemicznej pomiędzy metalem a zawartym w powietrzu tlenem i wodą (która, wchłaniając zanieczyszczenia z powietrza, zamienia się w staby kwas).

Bramy - producent bram oferuje bramy przemysłowe, bramy segmentowe, bramy garażowe, bramy wjazdowe, kowalstwo artystyczne bramy rolowane, - poręcze,oferuje napędy bram ich serwis. Sprzedaż, montaż, instalacja i serwis: bramy, szlabany, domofony, Montaż bram
Metaloplastyka Metal, którego nie można malować, np. części robocze narzędzi, chroń cienką warstwą oleju lub smaru. Odnawiaj ją regularnie, gdyż tak cienka powłoka szybko odparowuje. Aby uniknąć wilgoci w niewielkich powierzchniach, używaj granulek z żelu krzemionkowego, pochłaniających wilgoć z powietrza (w większych szafach nie przyniosą one pożądanych efektów) metaloplastyka. Żeby granulki te działały skutecznie, trzeba je od czasu do czasu suszyć w piekarniku.
Metaloplastyka Zamalowuj wszystkie odpryski i zadrapania farby na bramie, zanim pojawi się rdza - bramy. Zimą, kiedy drogi są posypywane solą, staraj się jak najczęściej myć bramę, ponieważ sól i inne związki chemiczne przyspieszają rdzewienie.
Do czyszczenia bardziej zardzewiałych elementów użyj drucianej szczotki (ręcznej albo w postaci końcówki zamontowanej do wiertarki) - poręcze. Usuń wszystkie łuski rdzy ze skorodowanego obszaru. Chroń przy tym oczy okularami ochronnymi - balustrady.
Wiele elementów bram i urządzeń wykonuje się obecnie z materiałów, które nie rdzewieją (takich jak stal nierdzewna czy stopy aluminium) albo pokrywa różnymi powłokami zabezpieczającymi przed korozją - poręcze. Kupując narzędzia, zapoznaj się z treścią etykietki; może cię to uchronić przed wieloma kłopotami. Walka z rdzą Usuwaj natychmiast wszelkie, nawet najmniejsze ślady rdzy. W razie wystąpienia mniejszych ognisk korozji wystarczy czasem lekkie przetarcie płótnem ściernym.
Po wstępnym oczyszczeniu elementu nanieś na metal odrdzewiacz w płynie. Zamieni on pozostałą rdzę w nieszkodliwą czarną powłokę, którą można malować farbą podkładową i nawierzchniową. poręcze Możesz również pokryć element bramy cynkową farbą przeciwrdzewną.
Metaloplastyka Ochrona bram przed korozją polega na zabezpieczeniu metalu przed działaniem tych czynników. Elementy wykonane z żelaza lub stali takie jak brama pomaluj farbą ochronną i nawierzchniową najszybciej jak to możliwe. Najpierw za pomocą benzyny łąkowej usuń z powierzchni tłuszcz i poczekaj, aż metal wyschnie ogrodzenia. Następnie połóż podkładową farbę na bramy przeciwrdzewną, a potem farbę nawierzchniową. Dzięki temu powietrze i woda nie będą miały dostępu do metalu.

Przygotuj nowy słupek, najlepiej z krawędziaka o przekroju 100 x 100 mm. Odbij od przegniłego słupka wiszące na nim części ogrodzenia, odsuń je nieco na bok i podeprzyj prowizorycznie kotkami. Wykop dotek o głębokości ok. 70 cm, usuwając zbutwiałe fragmenty starego słupka. Na dnie dotka ubij kilkunastocentymetrową warstwę żwiru. Wstaw nowy słupek, sprawdź, czy stoi pionowo i czy jego wierzchołek nie wystaje ponad sąsiednie stupki (jeśli tak, nasyp na dno dołka trochę więcej żwiru). Dolną część słupka obłóż kamieniami, a następnie wypełnij dołek żwirem lub tłuczniem kamiennym, zalewając go co pewien czas rzadką zaprawą betonową. Nim beton stwardnieje, sprawdź za pomocą pionu, czy słupek stoi prosto, wyprostuj go i jeszcze raz ubij żwir z betonem.
kowalstwo Słupki ogrodzeń stałych powinny mieć fundament betonowy zagłębiony poniżej głębokości przemarzania (w warunkach polskich 0,8-1,2 m). Pomiędzy słupkami dobrze jest wykonać cokół (z betonu, cegły lub kamienia, zagłębiony co najmniej na 0,6 m i wystający ok. 0,2 m ponad teren), który chroni dolną część ogrodzenia przed korozją i utrudnia zwierzętom przekopywanie się pod ogrodzeniem. Co 10-15 m w cokole należy wykonać dylatację.
Ogrodzenia nie powinny zagrażać bezpieczeństwu ludzi i zwierząt, zacieniać sąsiedniej działki ani utrudniać sptywu wód powierzchniowych. Do budowy ogrodzenia używa się drewna, stalowych kształtowników i siatek, cegieł, kamieni, prefabrykatów żelbetowych oraz betonu. Materiały te łączy się często ze sobą, co pozwala na uzyskanie ciekawszych efektów plastycznych, zwiększenie trwałości i obniżenie kosztów bramy.
bramy kute Naprawy ogrodzenia drewnianych Przegnite stupki najlepiej zastąpić nowymi, pamiętając o tym, że każdy słupek musi być zagłębiony w gruncie na ok. 60 cm, a część, która będzie stykała się z ziemią, powinna być szczególnie dobrze zaimpregnowana.
Najtańsze, tymczasowe ogrodzenia wykonuje się z samego drewna, zakopując słupki bezpośrednio w ziemi na głębokość około 60 cm. Części stupków stykające się z ziemią należy zabezpieczyć środkiem do impregnacji drewna albo emulsją asfaltową. Starannie wykonany i właściwie zabezpieczony środkami do konserwacji drewna ptot może też stanowić interesujące ogrodzenie stałe. Elementy wypełniające mogą mieć formę klasycznych, pionowych sztachet przybitych do wzdłużnie, ukośnych łat tworzących kratownicę albo poziomych desek. Zasadniczy wpływ na trwałość ogrodzeń drewnianych ma dobór materiału (zmienne warunki atmosferyczne najlepiej znosi drewno z drzew liściastych, takich jak dąb czy klon), jego odpowiednia impregnacja oraz ukształtowanie (ścięte na ukos szczyty słupków i sztachet umożliwiają szybszy spływ wody).
bramy kute Po stwardnieniu betonu przybij do słupka segmenty ogrodzenia, w razie potrzeby wzmacniając je metalowymi okuciami przykręcanymi do wzdłużnie. Balustrady metalowe przegniły jedynie na poziomie terenu można uratować, obcinając jego dolną część, pozostałą zaś przykręcając do żelbetowego słupka wkopanego w ziemię lub do metalowego uchwytu wpuszczonego w betonowy bloczek.
balustrady Wysokie, pełne
bramy dają poczucie większej intymności, a także tłumią hałasy dobiegające z ulicy, ale czasem, zwłaszcza w miastach, władze nie zgadzają się na ich budowę. W takim wypadku rozwiązaniem może być żywopłot, który również jest rodzajem ogrodzenia, aczkolwiek kłopotliwym (żywopłot rośnie powoli i wymaga pielęgnacji).
bramy kute balustrady wymagają co pewien czas malowania farbami przeciwrdzewnymi i nawierzchniowymi. Ogrodzenia murowane należą do najtrwalszych i najmniej kłopotliwych w konserwacji, ale przy tym najdroższych. balustrady można je budować z cegły (pełne lub ażurowe - zob. murowanie), kamienia albo specjalnych bloczków ażurowych (betonowych lub żelbetowych). Podobnie jak betonowe cokoły wymagają one dylatacji, czyli szczelin umożliwiających ruchy poszczególnych fragmentów. Od góry ogrodzenia murowane należy wieńczyć betonowymi czapami albo dachówkami. Ciekawe efekty daje łączenie ogrodzenia murowanego z drewnianym lub stalowym.

Ogrodzenia kute Bramy i furtki metalowe rzadko ulegają uszkodzeniom pod wpływem naprężeń. Zazwy­czaj powodem kłopotów są zawiasy w postaci płaskowników wmurowanych w słupki z cegieł.
Brama Powinno przebiegać na ukos, od za­trzasku do zawiasu, i być pewnie zamocowane klejem oraz wkrętami. Złącze Jeśli jest luźne, sklej je na nowo i wzmocnij kątowym okuciem.
Kowalstwo artystyczne Na dnie dołka, w którym umieścisz słupek, połóż cegłę. Dołek powinien mieć co najmniej 1 m głębokości. Zadbaj o to, aby wierzchołki słupków po obu stronach bramy znalazły się na tym samym poziomie (zob. poziomowanie) - metaloplastyka. Pracując z pomocnikiem, ustaw słupek pio­nowo (użyj pionu) w odpowiedniej odległości od drugiego słupka, takiej, aby zawiasy i za­suwy działały poprawnie. Ubij wokół podsta­wy słupka tłuczeń, pozostawiając 100 mm na
Kowalstwo artystyczne Przechylony słupek bramy trzeba wyko­pać. Jeśli zgnił, zastąp go nowym o podob­nych wymiarach, najlepiej wykonanym z im­pregnowanego ciśnieniowo drewna - to najlepszy sposób.
Brama Aby zabezpieczyć je przed gniciem, dbaj o stan farby lub lakieru. kołnierz z betonu. Powierzchnię kołnierza wy­konaj ze spadkami - bramy kute. Aby w miękkim gruncie słupki nie przechylały się do środka, zrób po­między nimi pas z betonu o grubości i szero­kości 200 mm. Nową bramę nasącz obficie środkiem do konserwacji drewna, a następnie polakieruj lub pomaluj.
Kowalstwo artystyczne Luźne zawiasy należy wymontować i zamo­cować na nowo wkrętami o większej średnicy, a jeśli grubość drewna na to pozwala, także i dłuższymi . W razie konieczności zaczopuj otwory drewnianymi kotkami i wkręć wkręty od nowa. Zniszczone zawiasy należy wymienić.
Brama Jeśli się poluzuje, zamocuj go na nowo grubszymi i dłuższymi wkrę­tami. W razie potrzeby zaczopuj otwo­ry kotkami. Przechylony słupek ustaw w fundamencie z ubitego tłucznia. Zabezpiecz go betonowym kołnie­rzem ze spadkiem zapewniającym spływ wody.
Ogrodzenia kute Jeśli taki zawias się obluzuje, wykuj go z muru (po zdjęciu bramy). Powiększ otwór, wybijając starą zaprawę przecinakiem i młot­kiem - bramy. Na wewnętrzną powierzchnię otworu nanieś pędzlem klej poliwinylowy i wsuń za­wias z powrotem. bramyZałóż prowizorycznie bra­mę i oznacz właściwe położenie zawiasu, a następnie zabetonuj otwór zaprawą murar­ską. Do czasu związania zaprawy podeprzyj zawias drewnianym kołkiem.
Kowalstwo artystyczne Usuń dłutem cały stary klej i nałóż nowy klej wodoodporny. Złóż na nowo złącza, sprawdzając kątownikiem, czy narożniki schodzą się pod kątem prostym. Gdy brama ma stężenia i są one luźne, wy­montuj je i zamocuj na nowo klejem wodood­pornym i ocynkowanymi wkrętami. Jeżeli skrzydło mimo to się rusza, dokręć do niego metalowe okucia. W składnicach budowla­nych można kupić okucia proste oraz w kształcie liter T i U

Kowalstwo Obok kowadła, podstawowe narzędzie kowalskie; używany podczas kucia drobnych odkuwek, do operacji wykańczają­cych oraz do wskazywania miejsca, w które należy uderzyć młotem kowalskim ogrodzenia. Młotek kowalski waży od 0,5 do 2 kg; pracuje się nim jedną ręką, podczas gdy drugą operuje się trzymaną w kleszczach odkuwką.
Kowalstwo Do wytwarzania narzędzi ślusarskich i kowalskich stosuje się stale narzędziowe węglowe wg GOST 1435-54 (PN/H-85020), produkowane w sześciu gatunkach o zawartości węgla od 0,6 do 1,4%. Stale narzędziowe węglowe oznacza się literą U i cyframi wskazującymi zawartość węgla w dziesiątych częściach procenta (wg PN - literą N - stal narzędziowa, cyfrą wskazującą zawartość węgla w częściach procenta oraz literą E dla stali płytko-hartującej się, bez dodatkowej litery - stal głęboko hartująca się, litera Z - zgrzewalna).
Kowalstwo Umożliwiają nagrzewanie i krótkich i długich odkuwek w ich dowolnej części (nawet w środkowej) metaloplastyka. Są łatwe w eksploatacji i wygodne w pracy proces nagrzewania w palenisku kowalskim przebiega bardzo szybko. W celu rozpalenia wygaszonego paleniska, górne gniazdo należy oczyścić z popiołu i żużlu, przedmuchać dyszę, nasypać warstwę węgla (koksu) o niewielkiej grubości pozostawiając otwory dyszy odkryte, zapalić ułożone na warstwie węgla wióry drzewne lub skrawki szmatek nasycone naftą, nasypać drugą warstwę węgla i włączyć slaby dmuch.
Kowalstwo Rączki kleszczy powinny lekko sprężynować i być wygodne w trzyma­niu. W celu utrzymania kleszczy w stanie zaciśniętym, na rączki kleszczy nakłada się pierścień nasuwkę. Do narzędzi pomocniczych zalicza się także widelce służące do obracania.
Kowalstwo Kleszcze kowalskieto narzędzie, za pomocą którego wyjmuje się gorącą odkuwkę z paleniska kowalskiego oraz trzyma się ją i obraca podczas kucia. Chwytna część kleszczy, tzw. szczęki, mają różne profile (do chwytania wzdłużnego - wklęsłe, rombowe itp. lub do chwytania poprzecznego -cęgowe) zależnie od kształtu półwyrobu lub odkuwki. Przed pracą szczęki kleszczy należy rozgrzać i uformować w taki sposób, aby przylegały do kutego materiału całą powierzchnią mocno go obej­mując.
Kowalstwo Ogrzewany kawałek stali należy usytuować możli­wie daleko od otworu dyszy, aby między dyszą a ogrzewanym metalem pozostawała warstwa gorącego węgla - ogrodzenia kute. Okresowo, półwyrób należy obracać, regulując równocześnie intensywność dmuchu, dbając o to by płomień był z lekka kopcący, neutralny chemicznie - możliwie beztlenowy.
Kowalstwo Półwyrób lub jego koniec wbija się w żarzący się węgiel i zasypuje świeżą porcją węgla. Spieczone sklepienie utworzone z węgla powinno pozostać niezniszczone; w tym celu należy od czasu do czasu podgrzewać świeżo dosypany węgiel od skraju paleniska ku środkowi i skrapiać go nieznaczną ilością wody. Jeśli przestrzeń pod skorupą staje się zbyt duża, skorupę należy rozkruszyć, dosypać kolejną porcję węgla i doprowadzić do uformowania się nowego sklepienia.
Kowalstwo Narastanie zgorzeliny jest szkodliwe, gdyż prowadzi do strat materiału (zgar) a ponadto obniża jakość półfabrykatu i utrudnia końcową obróbkę skrawaniem. Proces nagrzewania do żądanej temperatury powinien trwać możliwie krótko im dłużej przetrzymywany jest metal w wysokiej temperaturze paleniska, tym bardziej prawdopodobne jest jego przegrzanie a w konsekwencji nadmierny rozrost ziaren, co prowadzi do obniżenia własności mechanicznych odkuwki.
Kowalstwo Górna powierzchnia kowadła nazywana gładzią - jest gładka i zahartowana. Wykonuje się na nim zaginanie, prostowanie, wyklepywanie i inne zabiegi przy wytwarzaniu różnych elementów ornamentacyjnych. Ostro zakończoną podstawą rożek jest mocowany w kwadratowym otworze kowadła (lub wbijany w dębowy kloc.

Kute ogrodzenia Dzięki temu samochód może wyjechać z garażu, a otwarte drzwi nie zajmują niepotrzebnie miejsca na ulicy czy chodniku. Drzwi są zaopatrzone w rodzaj systemu bezpieczeństwa—dzięki wykorzystaniu zasady równowagi utrzymują się otwarte i nie ma żadnego ryzyka, że opadną. Kółko wkłada się od dołu prowadnicy przy drzwiach podniesionych. Sprężyny podnoszące dobiera się w zależności od wymiarów i masy skrzydła bramy. Gdy drzwi są w pozycji poziomej, mocuje się podpórkę do blokady.
Kute ogrodzenia Elementy oraz drobne detale które wykorzystujemy w projekcie mogą być wykute ręcznie bądź wybrane z polskich lub światowych katalogów kowalstwo artystyczne. I dzięki tak dużemu wyborowi wzorów, które łączymy z elastycznością i kunsztem naszej pracy, powstają produkty unikalne w swojej klasie.
Metaloplastyka Drzwi otwierane do wewnątrz kute są jednym z najbardziej funkcjonalnych typów wrót garażowych. Gdy skrzydło jest otwierane, blokada na końcu prowadnicy amortyzuje wstrząs, utrzymuje też drzwi w pozycji poziomej, ale w najmniejszym stopniu nie przeszkadza w ponownym i zamknięciu. W ten sam sposób można zainstalować różne rodzaje tych drzwi, nawet o masie 240 kg. Ważny jest dobór odpowiednich sprężyn.
Metaloplastyka Bramę o klasycznej linii wykonano, zestawiając kilka elementów charakterystycznych dla modernistycznego wzornictwa- dzięki temu uzyskano model jedyny w swoim rodzaju . Podziw może budzić dobry smak i kreatywność twórcy. Na fotografii po prawej stronie widać w zbliżeniu skomplikowany pleciony wzór ułożenia prętów w dolnej części bramy.
Metaloplastyka Przedstawioną na poprzedniej stronie bramy kute o nazwie Lilia, w formie delikatnie naszkicowanego kwiatu, umieszczono wśród roślin, także prawdziwych lilii. Jest to furtka prowadząca do ogrodu przy rezydencji zaprojektowanej przez znanego architekta Marcela Breuera. Bardzo ciekawy projekt i doskonałe wykonanie.

Kute ogrodzeniaCelem naszej firmy jest zaspokojenie potrzeb klientów na najwyższym poziomie. Kute ogrodzenia Indywidualne podejście do każdego klienta, połączone z naszymi atutami, jakimi są rzetelność i sumienność sprawia, iż finalny produkt jest zawsze satysfakcjonujący, spełniający najwyższe wymogi estetyczne i jakościowe
Kute ogrodzenia W naszym warsztacie mogą obejrzeć Państwo pokaźną ilość ciekawych gotowych wyrobów oraz obejrzeć galerię kilku tysięcy zdjęć prac Kowalstwa artystycznego zarówno z rodzimego rynku jak i zza granicy.
Metaloplastyka Ten model przesuwa się na własnej ramie, nie ma więc potrzeby montowania dodatkowych urządzeń, w tym prowadnic na stropie. Użyty tu mechanizm nie wymaga też specjalnych zabiegów konserwacyjnych. Drzwi wsuwają się do środka pomieszczenia.
Metaloplastyka Drzwi z taśmą uszczelniającą, zapobiegającą zarysowaniom i hałasom, jakie powstawałyby podczas tarcia metalu o metal w momencie podnoszenia lub opuszczania drzwi. Drzwi do garażu ze sprężynowym systemem otwierania do wewnątrz mają niewątpliwie wiele zalet. Nigdy nie chwieją się na boki podczas podnoszenia czy opuszczania, jak to bywa z modelami o prowadnicach zainstalowanych na suficie, które - poza tym, że zazwyczaj nie wyglądają zbyt atrakcyjnie-wymagają konstrukcji z prętów, zawiasów i rolek.

Kowalstwo artystyczne Cyzelowanie obejmuje również uwypuklanie na zimno po odwrotnej stronie blachy odpo­wiednich form i ornamentów, w celu uzyskania po stronie frontowej pożądanego kształtu oraz wypukłości naśladujących relief. Technika Ja nosi nazwę repusowania. Czynność cyzelowania wykonuje się trzymając puncę w lewej ręce i prowadząc ją ruchem płyn­nym po wzorze, natomiast prawą ręką uderza się równomiernie młotkiem w puncę. balustrady Punce cyzeler sporządza we własnym zakresie z czworokątnych prętów stalowych o długości 100-120 mm i grubości 3-10 mm.
Kowalstwo artystyczne Po przygotowaniu jednej z wymienionych mas cyzelerskich przystępuje się do czynności cyze­lowania. Mając narysowany na blaszce wzódo uwypuklenia, puncą liniową wybija się kontury rysunku, które zostają odciśnięte w metalu w postaci ciągłych linii.
Kowalstwo artystyczne Naczynia w kształcie wazonu lub kuli można formować jedynie przez wielokrotne zmiękczanie materiału w czasie wciągania. Po wciąganiu i rozprowadzeniu następuje wyrównywanie oraz gładzenie wykonanego przedmiotu. Czynność tę przeprowadza się na kowadełku, przy użyciu młotka gładzika.
Kowalstwo artystyczne Wyoblarki wykonuje się przeważnie o mak­symalnej średnicy wyobJania nad łożem 300 mm. Oznacza to, że na takiej wyoblarce obrabiać można przedmioty o średnicy mniejszej niż 500 mm. Do obróbki przedmiotów większych i cięższych istnieją wyoblarki z ruchomymi mostkami nad wybraną częścią łoża.
Kowalstwo artystyczne Ostatnią czynnością cyzelerską jest wyrówna­nie ewentualnych nierówności. Do tego celu używa się narzędzi o gładkich powierzchniach, które jednocześnie wyrównują i gładzą po­wierzchnię. bramy kute Po całkowitym wyrównaniu i wy­gładzeniu cyzelowanego przedmiotu można go wyszczotkować do połysku lub też zmalować za pomocą puncy matującej.
Kowalstwo artystyczne Po zakończeniu czynności uwypuklania, bla­chę zdejmuje się z podkładu smołowego przez podgrzanie, odwraca na prawą stronę rysunku i wykonuje drobne szczegóły wzoru za pomocą puncy. Następną czynnością jest wybijanie podłoża, polegające na usuwaniu ewentualnych nierów­ności (cofnięcie wybitego reliefu), które po­wstały podczas uwypuklania. Wybijanie prze­prowadza sis na prawej stronie płyty, dookoła uwypuklonego wzoru.
Kowalstwo artystyczne Proces obróbki plastycznej na wyoblarce polega na zamocowaniu blachy lub przedmiotu o kształcie lejkowatym i dociśnięciu go do wzornika. Wzornik i krążek blachy obracają się jednocześnie. bramy kute W czasie ruchu obrotowego krążek dociska się specjalnymi polerowanymi wyoblakami o różnych kształtach do wzornika, którego kształt odbija się dokładnie na krążku. Podczas wyoblania twardniejący materiał na­leży zmiękczać w odpowiedniej temperaturze.
Kowalstwo artystyczne W obrabianym drewnie wykonuje się w pier­wszej kolejności gwint umożliwiający zamoco­wanie obrabianego kawałka drewna w nagwin­towanym zakończeniu wrzeciona. Kształt wzor­nika określa późniejszy kształt wyoblanego przedmiotu. kowalstwo artystyczne Do produkcji o większym zakresie stosuje się wzorniki metalowe, które są znacznie trwalsze od drewnianych.
Kowalstwo artystyczne W metaloplastyce blachę kształtuje się najczę­ściej metodą klepania, przez co uzyskuje się przedmioty o odpowiednich kształtach. Do klepania używa się różnego rodzaju i o różnych kształtach młotków).Podkład ten-wykuty z odpowiedniego kawałka stali, stanowi małe kowadełko. Płaska powierzchnia babki jest dokładnie wypolerowana. Innym rodzajem podkładu jest tzw. dwuróg składający się z dwóch poziomych ramion. balustrady Podstawa dwurogu ma kształt ostrosłupa, co umożliwia zamocowanie tego podkładu w drewnianym klocku lub w in­nym urządzeniu.

Metaloplastyka Kąpiel stosuje się po podgrzaniu jej do temp. 60-70°C. Początkowa czerwonobrązowa barwa na powierzchni przedmiotów zmienia się po 4-5 minutach na niebieskoczarną. Barwę czar­nobrązową otrzymuje się, jeżeli po opłukaniu wodą zabarwionego przedmiotu przetrze się go miękką mosiężną szczotką.
Metaloplastyka Barwie­nie przeprowadza się w temp. 70°C za pomocą barwników nieorganicznych lub gotowych bar­wników organicznych. Zabarwioną powierzchnię płucze się w wodzie, a następnie gotuje w 5-procentowym roztworze dwuchromiami sodowego, celem zasklepienia porów - bramy. Zapobiega to późniejszemu wypłukaniu barwnika (barwienie aluminium zostało omó­wione szerzej w rozdziale: Sztuczna biżuteria z aluminium).
Metaloplastyka Barwę czerwoną otrzymuje się przez wygoto­wanie barwionego przedmiotu w roztworze azotynu sodowego (NaNO2), w temperaturze 400°C, przez 20-30 s. Po przeprowadzeniu barwienia przedmiot należy dokładnie spłukać wodą z pozostałości soli użytych do barwienia.
Metaloplastyka Barwienie żelaza. Przedmioty wykonane z że­laza barwiono dawniej przez opalanie powierz­chni ogrodzenia kute. Jednak stosowanie tego sposobu utrudnia otrzymanie jednolitego odcienia barwy na całej powierzchni przedmiotu.
Metaloplastyka Poniżej podano wypróbowane sposoby bar­wienia niektórych metali - bramy kute. Barwienie miedzi, mosiądzu i brązu. Barwę czarnobrązową otrzymuje się przez zanurzanie przedmiotów w następującym roztworze:
Metaloplastyka jednym z najszerzej stosowanych sposobów zabezpieczania powierzchni metalowych przed korozją z jednoczesnym jej barwieniem jest barwienie - chemiczne. W zasadzie wszystkie metale można barwić chemicznie, stosując do tego celu odpowiednio dobrane związki che­miczne.
Metaloplastyka Roztwór podgrzewa się do stanu wrzenia,
po czym barwione przedmioty zanurza się w nim na 20-30 minut; po upływie tego czasu powinny przybrać barwę czarną. - bramy kute Po zabarwieniu przedmioty należy dokładnie wypłukać w zimnej i gorącej wodzie, a po wyschnięciu nasmarować olejem lub odpowiednim lakierem.
Metaloplastyka Barwienie elektrolityczne można stosować także, poza aluminium, do innych metali, jednak z powodu wysokich kosztów oprzyrzą­dowania ma ono w metaloplastyce ograniczone zastosowanie.