Sformułowanie karnoprawnej oceny wypadków, których podstawową cechą charakterystyczną jest to, że zdarzają się w toku uprawiania sportu wymaga uprzedniego ustosunkowania się do sensu w jakim używa się pojęcia sport. Jest to istotne, ponieważ sposób pojmowania tego słowa ma bezpośredni wpływ na zdefiniowanie pojęcia wypadku sportowego. Decyduje to w konsekwencji o kategorii zdarzeń, w zakresie których obowiązywać miałyby określone zasady odpowiedzialności. Cechuje je pewna odrębność, więc choćby z tego powodu ważne jest, w miarę możliwości, precyzyjne określenie znaczenia słowa sport a za nim wypadku sportowego oraz doniosłości karnoprawnej roli reguł sportowych.

Ze względu na powszechność tego wyrazu w dzisiejszych czasach, niezwykle ważnym okazało się określenie jego definicji. Termin ten i jemu pochodne należą do słownictwa ogromnej liczby języków. Z tego też względu spotyka się wiele objaśnień tego pojęcia. Zakresy znaczeń, w jakich używa się tego wyrazu są na ogół ze sobą zbieżne. Prawdą jednak jest, że nie sformułowano do tej pory jednolitej definicji sportu a przeróżne sposoby określenia jego znaczenia nie pokrywają się ze sobą.
Zakładając, że jest możliwe zdefiniowanie sportu, to próba ta wymagałaby bez wątpienia dokładnego zestawienia różnych wyjaśnień tego terminu oraz towarzyszących im rozważań co z pewnością byłoby tematem na osobną pracę.

Często pojawia się wątpliwość, czy proponowane rozwiązania z zakresu karnoprawnej oceny wypadków, znajdują zastosowanie również do tych, mających miejsce w trakcie działalności, co do której nie ma pewności czy jest sportem. Dotyczy to na przykład wypadków towarzyszących walce lub grze uprawianej z obowiązku (jak na uczelni czy w wojsku) bądź zdarzających się w toku rekreacyjnego uprawiania sportu (na przykład dzieci grające w piłkę nożną na łące). Wszystko to ma bezpośredni związek z pojmowaniem wyrazu sport. To właśnie przekonuje o konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia tej kwestii.
Ponieważ trudno o taką definicję sportu, na której można by się oprzeć bez zastrzeżeń trzeba ograniczyć rozważania poświęcone temu pojęciu do wymaganego minimum. Za podstawę można przyjąć określenie, które odnosi się do takiej działalności człowieka, która w danych warunkach społecznych, kulturowych i ekonomicznych uznawana jest przez społeczeństwo za uprawianie sportu, odpowiadając wzorcowi jednej z dyscyplin sportowych . Chodzi o powszechne odczucie społeczne, względem którego dana forma uprawiania sportu traktowana jest jako rodzaj rywalizacji sportowej.

Sport to świadoma i dobrowolna działalność człowieka podejmowana w celu zaspokojenia potrzeb: zabawy, współzawodnictwa oraz doskonalenia własnych cech fizycznych i umysłowych. Wyraża się przez ćwiczenia i gry uprawiane według określonych zasad (…). Sportem określa się nie tylko uprawianie określonej działalności w sposób systematyczny lecz także sporadyczny. W związku z tym pojęcie to obejmuje wszelkie formy udziału w walkach i grach. Nie zawęża się do działalności, którą zwykło się określać jako sport wyczynowy.
Trzeba również zaznaczyć, że mianem sportu mianuje się nie tylko działalność uprawianą w sposób zorganizowany w klubach i innych organizacjach sportowych, ale także rekreacyjnie i prywatnie. W przeciwnym wypadku, gdyby zająć stanowisko, że sport można uprawiać tylko w ramach organizacji sportowych (…), nie wolno byłoby indywidualnie pływać jeździć na łyżwach lub nartach itp. Byłoby to zaprzeczeniem wolności osobistej człowieka i uniemożliwieniem korzystania z dobrodziejstw sportu. W związku z tym uprawianie danej rywalizacji w toku specjalnie zorganizowanych zawodów lub poza nimi, indywidualnie. Publicznie bądź tez bez udziału widzów. Także branie udziału w treningach, rozgrzewkach czy sprawdzianach mieści się w granicach pojęcia sportu.

Warto też wspomnieć, że z pojęciem sportu wiąże się nie tylko dyscypliny uznane przez władze państwowe (nawet jeśli poparcie to byłoby dorozumiane) ale także dyscypliny wręcz zakazane. Oczywiście uprawianie takiej dyscypliny może rodzić niekorzystne konsekwencje choćby w sferze odpowiedzialności karnej za wypadki sportowe. Do uznania pewnej działalności za dyscyplinę sportową nie jest konieczne uznanie formalne w postaci jakiegoś aktu prawnego. Wystarczy tylko brak formalnego zakazu i uznanie faktyczne w formie przyjęcia się danej dyscypliny sportowej w społeczeństwie. (zarabianie na stronie internetowej - na tej stronie dowiesz się, jak zarabiać na sporcie)
W związku z powyższym brak zinstytucjonalizowania danej dziedziny przez powołanie określonej organizacji sportowej (związek, klub lub sekcja) nie pozbawia danej działalności cech sportu. Może być to spowodowane na przykład tym, że jest to dyscyplina nowa i mało popularna.

W celu zakwalifikowania danej działalności człowieka jako uprawianie sportu trzeba byłoby sprecyzować znaczenie wzorca, z którym jest identyfikowana. Chodzi bowiem o istotę danej dyscypliny sportowej określoną w sposób ogólny. Ujmując najważniejsze elementy, bez których działalność ta traciłaby cechy tej dyscypliny. Na przykład elementarne zasady gry w piłkę nożną sprowadza się do uczestnictwa dwóch drużyn kopiących piłkę w celu umieszczenia jej w bramce drużyny przeciwnej. Ten uproszczony opis zasad, w którym świadomie nie umieszczono precyzyjnych danych jak na przykład liczba uczestników, czas gry, wymiary boiska itp., sprowadza się właśnie do wyjaśnienia owego wzorca. W związku z powyższym spotkaniem piłki nożnej nie określa się wyłącznie rozgrywek ligowych dwóch drużyn klubowych, odbywających się z przestrzeganiem regulaminu, ale także grę grupy osób na prowizorycznie wyznaczonym boisku z pogwałceniem oficjalnych reguł sportowych. (Cieszyn - w tym mieście wszyscy uwielbiają sport)
Uprawianiem sportu zatem jest każda konkretna czynność człowieka o istotnych cechach jednej z uznawanych dyscyplin sportu, wykonywana przy zachowaniu zasadniczych reguł i zwyczajów sportowych. Według niektórych autorów działanie traci charakter sportowy wtedy, gdy przejawia się ono jako specjalne, zamierzone naruszenie reguł sportowych.

Biorąc pod uwagę prawne aspekty sportu, zwłaszcza wypadki sportowe regułom sportowym przypisuje się wielkie znaczenie prawne. Przestrzeganie ich bowiem jest warunkiem zastosowania dokładnych zasad odpowiedzialności za wypadki sportowe a przede wszystkim jej wyłączenie.

Znaczenie wyrazu sport należałoby rozszerzyć o pewien czynnik jakim jest cel. Rozumiany obiektywnie jako to, co się otrzymuje dzięki jego uprawianiu i subiektywnie cele jakie osoba uprawiającej sport pragnie osiągnąć. Jednak celem powszechnie uznawanym za istotny element sportu jest rywalizacja, walka sportowa, odniesienie wygranej nad rywalem. W tym kontekście znaczenia celu sportowego obojętne są motywy i pobudki działania uczestnika gry. Może on zmierzać do wygranej dla samej satysfakcji, osiągnięcia rozgłosu. Motorem działania może też być wizja nagrody za zwycięstwo itd.. Różnie pojmuje się cele sportowe. Czasami uczestnikowi walki lub gry przyświecają inne cele, de facto ze sportem nie mające nic wspólnego. Innymi słowy chodzi o to, aby uczestnik gry dążył do pierwszeństwa we współzawodnictwie bądź pokonania przeciwnika, a nie kierował się innym celem. (strona o sporcie - zakłady sportowe)

Sformułowanie karnoprawnej oceny wypadków, których podstawową cechą charakterystyczną jest to, że zdarzają się w toku uprawiania sportu wymaga uprzedniego ustosunkowania się do znaczenia w jakim używa się pojęcia sport. Jest to istotne, ponieważ sposób pojmowania tego słowa ma bezpośredni wpływ na zdefiniowanie pojęcia wypadku sportowego. Decyduje to w konsekwencji o kategorii zdarzeń, w zakresie których obowiązywać miałyby określone zasady odpowiedzialności. Cechuje je pewna odrębność, więc choćby z tego powodu ważne jest, w miarę możliwości, precyzyjne określenie znaczenia słowa sport a za nim wypadku sportowego oraz doniosłości karnoprawnej roli reguł sportowych.

Ze względu na powszechność tego wyrazu w dzisiejszych czasach, niezwykle ważnym okazało się określenie jego definicji. Termin ten i jemu pochodne należą do słownictwa ogromnej liczby języków. Z tego też względu spotyka się wiele objaśnień tego pojęcia. Zakresy znaczeń, w jakich używa się tego wyrazu są na ogół ze sobą zbieżne. Prawdą jednak jest, że nie sformułowano do tej pory jednolitej definicji sportu a przeróżne sposoby określenia jego znaczenia nie pokrywają się ze sobą.
Zakładając, że jest możliwe zdefiniowanie sportu, to próba ta potrzebowałaby bez wątpienia szczegółowego zestawienia różnych wyjaśnień tego terminu oraz towarzyszących im rozważań co z pewnością byłoby tematem na inną pracę.

Często pojawia się wątpliwość, czy proponowane rozwiązania z zakresu karnoprawnej oceny wypadków, znajdują zastosowanie również do tych, mających miejsce w trakcie działalności, co do której nie ma pewności czy jest sportem. Dotyczy to na przykład wypadków towarzyszących walce lub grze uprawianej z obowiązku (jak na uczelni czy w wojsku) bądź zdarzających się w toku rekreacyjnego uprawiania sportu (np. dzieci grające w piłkę nożną na łące). Wszystko to ma bezpośredni związek z rozumieniem wyrazu sport. To właśnie przekonuje o konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia tej kwestii.
Ponieważ ciężko o taką definicję sportu, na której można by się oprzeć bez zastrzeżeń należy ograniczyć rozważania poświęcone temu sformułowaniu do wymaganego minimum. Za podstawę można przyjąć określenie, które odnosi się do takiej działalności osoby, która w danych warunkach społecznych, kulturowych i ekonomicznych uznawana jest przez społeczeństwo za uprawianie sportu, odpowiadając wzorcowi jednej z dyscyplin sportowych . Chodzi o powszechne odczucie społeczne, względem którego dana forma uprawiania sportu traktowana jest jako rodzaj rywalizacji sportowej.

Sport to świadoma i dobrowolna działalność człowieka podejmowana w celu zaspokojenia potrzeb: zabawy, współzawodnictwa oraz doskonalenia własnych cech fizycznych i umysłowych. Wyraża się przez ćwiczenia i gry uprawiane według określonych zasad (…). Sportem nazywa się nie tylko uprawianie określonej działalności w sposób ciągły lecz także sporadyczny. W związku z tym pojęcie to obejmuje wszelkie formy udziału w walkach i grach. Nie zawęża się do działalności, którą zwykło się określać jako sport wyczynowy.
Należy również podkreślić, że mianem sportu określa się nie tylko działalność uprawianą w sposób zorganizowany w klubach i innych organizacjach sportowych, ale także rekreacyjnie i na własną rękę. W przeciwnym wypadku, gdyby zająć stanowisko, że sport można uprawiać tylko w ramach organizacji sportowych (…), nie wolno byłoby indywidualnie pływać jeździć na łyżwach lub nartach itp. Byłoby to zaprzeczeniem wolności osobistej osoby i uniemożliwieniem korzystania z dobrodziejstw sportu. W związku z tym uprawianie danej rywalizacji w toku specjalnie zorganizowanych rozgrywek lub poza nimi, indywidualnie. Publicznie bądź tez bez udziału kibiców. Także branie udziału w treningach, rozgrzewkach czy sprawdzianach mieści się w granicach pojęcia sportu.

Warto też wspomnieć, że z pojęciem sportu identyfikuje się nie tylko dyscypliny uznane przez władze państwowe (nawet jeśli poparcie to byłoby dorozumiane) ale także dyscypliny wręcz zakazane. Oczywiście uprawianie takiej dyscypliny może rodzić niekorzystne konsekwencje choćby w sferze odpowiedzialności karnej za wypadki sportowe. Do uznania pewnej działalności za dyscyplinę sportową nie jest konieczne uznanie formalne w postaci jakiegoś aktu prawnego. Wystarczy tylko brak formalnego zakazu i uznanie faktyczne w formie przyjęcia się danej dyscypliny sportowej w społeczeństwie. (zarabianie na stronie - na tej stronie dowiesz się, jak zarabiać na sporcie)
W związku z powyższym brak zinstytucjonalizowania danej rywalizacji przez powołanie określonej organizacji sportowej (związek, klub lub sekcja) nie pozbawia danej działalności cech sportu. Może być to spowodowane na przykład tym, że jest to dyscyplina nowa i mało popularna.

W celu zakwalifikowania danej działalności osoby jako uprawianie sportu należałoby sprecyzować znaczenie wzorca, z którym jest identyfikowana. Chodzi bowiem o istotę danej dyscypliny sportowej określoną w sposób ogólny. Ujmując najważniejsze elementy, bez których działalność ta traciłaby cechy tej dyscypliny. Na przykład elementarne zasady gry w futbol sprowadza się do uczestnictwa dwóch drużyn kopiących piłkę w celu umieszczenia jej w bramce drużyny przeciwnej. Ten uproszczony opis zasad, w którym specjalnie nie umieszczono precyzyjnych danych jak np. liczba uczestników, czas gry, wymiary boiska itp., sprowadza się właśnie do wyjaśnienia owego wzorca. W związku z powyższym meczem futbolu nie nazywa się wyłącznie rozgrywek ligowych dwóch drużyn klubowych, odbywających się z poszanowaniem regulaminu, ale również grę grupy osób na prowizorycznie wyznaczonym boisku z pogwałceniem oficjalnych zasad sportowych. (Cieszyn - w tym mieście wszyscy uwielbiają sport)
Uprawianiem sportu zatem jest każda konkretna czynność osoby o istotnych cechach jednej z uznawanych dyscyplin sportu, wykonywana przy zachowaniu zasadniczych reguł i zwyczajów sportowych. Według niektórych autorów działanie traci charakter sportowy wtedy, gdy przejawia się ono jako specjalne, zamierzone naruszenie zasad sportowych.

Biorąc pod uwagę prawne aspekty sportu, zwłaszcza wypadki sportowe regułom sportowym przypisuje się ogromne znaczenie prawne. Przestrzeganie ich bowiem jest warunkiem zastosowania szczególnych zasad odpowiedzialności za wypadki sportowe a w szczególności jej wyłączenie.

Znaczenie wyrazu sport należałoby rozszerzyć o jakiś czynnik jakim jest cel. Rozumiany obiektywnie jako to, co się osiąga dzięki jego uprawianiu i subiektywnie – cele jakie osoba uprawiającej sport pragnie osiągnąć. Jednak celem powszechnie uznawanym za istotny element sportu jest współzawodnictwo, walka sportowa, odniesienie zwycięstwa nad przeciwnikiem. W tym kontekście znaczenia celu sportowego obojętne są motywy i pobudki działania uczestnika gry. Może on zmierzać do zwycięstwa dla samej satysfakcji, osiągnięcia rozgłosu. Motorem działania może też być wizja nagrody za zwycięstwo itd.. Różnie pojmuje się cele sportowe. Czasami uczestnikowi walki lub gry przyświecają inne cele, de facto ze sportem nie mające nic wspólnego. Innymi słowy chodzi o to, aby uczestnik gry dążył do pierwszeństwa we współzawodnictwie bądź pokonania rywala, a nie kierował się innym celem. (witryna o sporcie - wynikinazywo)

Najnowsze badania pokazują, że średni mieszkaniec Polski mający telefon komórkowy dziennie rozmawia przez 15 minut oraz przesyła 6 sms`ów. Często ludzie korzystają również z dodatków gsm np tanie kolorowe tapety. Polska wobec tego stała się więc szerokim smsowym rynkiem dla firm świadczących usługi sms.
Toteż właśnie operatorzy komórkowi funkcjonujący na polskim rynku kładą bardzo duży nacisk na kampanie reklamowe oparte właśnie na obniżaniu wydatków przesyłania sms-ów. Przykładem agresywnej kampanii reklamowej opierającej się właśnie na niewysokich kosztach przesyłania wiadomości sms przez użytkowników jest nowy operator komórkowy - sieć Play.
Operator ten proponuje wydatek wysłania krótkiej wiadomości tekstowej na poziomie 8 groszy. Na dodatek wprowadzona została dozgonna promocja, dzięki której za każde 2 minuty przychodzące otrzymujemy minutę gratis.
Przeprowadzone badania statystyczne zapewniają również, że plus minus 36% użytkowników telefonów komórkowych korzysta również z serwisów internetowych oferujących bezpłatne bramki sms gdzie wiadomości tekstowe można przesłać bez jakichkolwiek opłat. Portale takowe np smsy są w związku z tym najlepszym sposobem na ograniczenie nakładów pieniężnych za usługi telekomunikacyjne typu sms. Polecamy także motywy do telefonów.

czyje dzieła są u nas wystawiane?
Jerzy Duda-Gracz (ur. 20 marca 1941 w Częstochowie, zm. 5 listopada 2004 w Łagowie), polski malarz, rysownik, scenograf, pedagog.
Ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Częstochowie (obecna nazwa: Zespół Szkół Plastycznych im. Jacka Malczewskiego w Częstochowie) a następnie Wydział Grafiki filii krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, na którym zrobił dyplom w 1968.
Tam też wykładał do 1982. W latach 1992-2001 wykładał w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie, a później, aż do śmierci, pracował na stanowisku profesora na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.
Artysta miał 168 wystaw indywidualnych w kraju i zagranicą, m.in.: Berlin, Budapeszt, Rzym, Wiedeń Florencja, Düsseldorf, Chicago, Oldenburg, Nowy Jork. Niejedna galeria chciałaby mieć jego prace.
Uczestniczył w 359 wystawach krajowych, zagranicznych i międzynarodowych prezentacjach sztuki polskiej,
m.in.: Tokio, Wiedeń, Kolonia, Malmö, Paryż, Sztokholm, Hamburg, Ostrawa, Halle, Dortmund, Bruksela, Arnhem, Londyn, Rotterdam, Rzym, Salzburg, Utrecht, Sewilla, Monachium.
Zmarł na atak serca 5 listopada 2004, podczas wieczornej drzemki w trakcie pleneru malarskiego w Łagowie.

czyje dzieła są u nas wystawiane?
Helena Sadłek jest absolwentką Instytutu Wychowania Artystycznego na Uniwersytecie Marie Skłodowskiej-Curie w Lublinie.
Dyplom obroniła w 1980 roku. Praktykowała w pracowni grafiki prof. Doc. Danuty Kołwzan-Nowickiej.
Zajmuje się działalnością pedagogiczną. Otrzymała wiele dyplomów i wyróżnień za szerzenie kultury plastycznej wśród młodych.
uprawia batik, malarstwo i rysunek.
Batik- Na Jawie barwiono tkaniny od dawnych czasów.
W europie batik pokazał się dopiero w XII wieku. Przepis samego batikowania polega na prostym
zabezpieczeniu woskiem wybranych miejsc na tkaninie i barwiącej płukance.
Poprzez wielokrotne powtarzanie tego cyklu, w coraz to innej farbie, można uzyskać – według potrzeb
kompozycji – wzór wielobarwny. Powstaje przy tym charakterystyczne dla batiku żyłkowanie i przenikanie barw.
Sposób ten u progu XX wieku adoptowali do potrzeb rzemiosła artystycznego twórcy holenderscy.
Stamtąd trafił do nas, od początku szczęśliwie wykorzystany, może wskutek pewnego pokrewieństwa
z popularną praktyką ludowych pisanek. Obecnie nieczęsto spotykany, trudno nawet znależć opis techniki w ogólnie
dostępnych książkach.

czyje dzieła są u nas wystawiane?
Arnold Grabone (wł. Johan Georg Arnold), urodzony w Monachium, w roku 1892, zmarł w Buchhof (nad jeziorem Starnbergskim) w 1981 roku.
Niemiecki malarz, pejzażysta. Studiował w Monachium u Heinricha von Zügel’a, w Berlinie u Maxa Liebermana, a także w Stuttgarcie, Wiedniu
i Paryżu. Debiutował wystawiając w Wiedniu obraz Widok z Hardangerfjord, za który otrzymał złoty medal.
Był rektorem akademii w Zurychu. Podróżował po Europie, USA i Bliskim Wschodzie. Malował pejzaże marynistyczne,
widoki odwiedzanych w czasie podróży miejsc.

czyje dzieła są u nas wystawiane?
Paula Stöver - W okresie późniejszym podpisująca się również nazwiskiem Feil/Stöver, malarka niemiecka, urodzona w 1918 roku w Bremen.
Uczennica profesora Bösche (Hochschule für bildende Künste Hamburg), studia w Kunsthoschule Bremen. uwieczniała najczęściej pejzaże okolic
Bremen i północnych Niemiec, motywy kwiatowe, marynistykę oraz sceny rodzajowe. Jej obrazy wystawiane są w Galerien Norddeutschlands w Bremen.
Jest notowana na ArtPrice.

wpadłem na idee stworzenia blogu o tematyce KULTURA i SZTUKA w szeroko rozumianym znaczeniu tych słów. obserwując nasze społeczeństwo widać wyrażnie spadek zainteresowania sztuką. dlatego ((musimy,powinniśmy)) wyjść z nią do ludzi. proponuje aby wszyscy Ci którym leży na sercu dobro społeczeństwa publikowali zachęcające do obcowania arytkuły i informacje o kulturze i sztuce.
pare zdań na temat sztuki współczesnej: okres w dziejach [link]sztuki[link], którego ramy czasowe wyznacza się na 2. połowę XIX wieku i 1. połowę XX. Otwiera on nowy etap, w którym kończą się wielkie style. Stosuje się tu podział na ugrupowania artystyczne czy manifesty.
Sztuka nowoczesna zaczęła się wraz ze zjawiskiem w kulturze nazwanym modernizmem (angielskie słowo modern znaczy nowoczesny). Charakteryzowało się ono odejściem od realizmu w kierunku symbolizmu, a także silnym podkreślaniem odrębności społecznej. Modernizm występował w wielu krajach europejskich i pod wieloma różnymi nazwami, np. w Wielkiej Brytanii jako modern style, we Francji Art Nouveau, a w Niemczech Jugendstil.
Koniec okresu sztuki nowoczesnej jest dość płynny. Przyjęto, że prace powstałe w latach po 1945 roku nazywane będą współczesnymi.
Sztuka to dziedzina działalności ludzkiej mająca między innymi na celu ukazanie świata widzialnego i odczuwanego; dostarczenie wrażeń estetycznych jest celem ubocznym. Sztuka narodziła się wraz z rozwojem cywilizacji ludzkiej. Wyraz pochodzi od niemieckiego Meisterstück, które oznacza pracę wykonywaną przez ucznia warsztatu cechowego przy jego wyzwoleniu się na mistrza. W innych językach europejskich, szczególnie romańskich, słowo sztuka pochodzi od łacińskiego ars (włoskie i hiszpańskie arte, francuskie i angielskie art), oznaczającego zręczność, biegłość. W starożytności sztukę pojmowano bowiem jako umiejętność wszelkiej wytwórczości. Do sztuk zaliczano również nauki (astronomię, geometrię) i rzemiosło. Średniowiecze podzieliło sztukę na 7 sztuk wyzwolonych (artes liberales) oraz sztuki mechaniczne (również 7), mniej cenione, które w przeciwieństwie do wyzwolonych wymagały wysiłku fizycznego. Do sztuk wyzwolonych zaliczono gramatykę, dialektykę, retorykę, geometrię, arytmetykę, astronomię i muzykę. Malarstwa i rzeźby nie zaliczano w ogóle do sztuk, traktując je jako rzemiosło. Wraz z odrodzeniem rozpoczął się wzrost społecznej roli sztuki i osobistego prestiżu artystów. Dyskusje doprowadziły do uznania malarstwa i rzeźby za sztuki wyzwolone.
pare zdań o sztuce starożytnej:
Najstarsze malowidła związane są z przedstawieniami zoomorficznymi. Nieznane są przyczyny powstania tych malowideł. Są teorie wiążące je z obrzędami magicznymi lub rytuałami błagalnymi. Prawdopodobna jest ich funkcja estetyczna oraz dydaktyczna (nauka dla młodych łowców). Oprócz wyobrażeń zwierząt odnalezione zostały figurki przedstawiające postać kobiety. Badaczy zastanawia różnica sposobu w artystycznym pokazaniu sylwetki zwierząt i człowieka. O ile zwierzęta rysowane są w sposób naturalistyczny to postacie kobiet mają wygląd mocno przerysowany. Wyolbrzymienie ich cech płciowych może być związane z kultem płodności oraz preferencjami seksualnymi - starsze, tłuste kobiety zapewniały płodność.
Wraz z nastaniem osiadłego trybu życia, poznaniem nowych materiałów (ceramiki, miedzi, brązu a później żelaza), zmieniają się motywy zdobnicze spotykane w zachowanych zabytkach kultury. Pojawiają się abstrakcyjne układy linii, plam. Z tego typu dekoracjami związane są motywy falistej wstęgi opasującej naczynia, linie łamane występujące na przemian z powierzchniami gładkimi. Okres narodzin architektury wiąże się z przekształceniem gospodarki rybacko w gospodarkę związaną z uprawą roślin, przyjmowany jest wraz z pojawieniem się budowli związanych z pochówkiem.

Serwis Pomoce Maturalne udostępnia w dziale Download motywy literackie, a wszystkie materiały usegregowane zostały na 2 główne działy: ściągi i wypracowania z polskiego oraz gotowe wypracowania z historii.

Stworzony został też dodatkowy dział tematyczny pt. motywy literackie. Wszystko po to, by szybciej można było znaleźć szukany plik z wypracowaniem. Znajdziesz tu wiele popularnych motywów, które odnajdujesz w literaturze polskiej i obcej m.in. motyw cierpienia, wędrówki, miłości, państwa, walki o ojczyznę…. oraz inne.

Pierwszy z podstawowych działów strony to ściągi z polskiego. Poza gotowymi opracowaniami udostępniono tu także omówienia problematyki epok literackich, obszerne vademeca, dziaje bohaterów. Kilkaset opracowanych tematów zamieszczono w kilku plikach, tak by nie było konieczności drukować kilkuset niedługich tekstów, a jedynie kilka obszernych opracowań.

Drugi dział tematyczn to wypracowania z historii. W nim zamieszczone zostały dokładnie streszczone zagadnienia maturalne z historii. Jest to ponad trzysta gotowych do druku tematów do nauki. Podobnie jak w przypadku opracowań z języka polskiego, opracowania z historii zamieszczone zostały w paru obszernych plikach, aby ułatwić ich wydrukowanie jak i modyfikację.