Dzięki światłu rodzi się piękno. O niesamowitej mocy światła przekonujemy się szczególnie, gdy życzliwe nam promienie słońca ukryły się za chmurami i świat pokrywa półmrok. Noc rozjaśniają zbawienne świetlówki. Co zrobić żeby sztuczne oświetlenie nie psuło naszego nastroju? Zwracajmy twarz w stronę oświetlenia. Światło jesieni i zimy jest zimne, niebieskawe. W takim oświetleniu nie wszyscy wyglądają i czują się dobrze. Jesienno - zimowe światło demaskuje wszystkie mankamenty urody. Dni stają się coraz krótsze. w związku z tym coraz dłużej przebywamy w sztucznym oświetleniu. W pracy zazwyczaj działa na nas światło jarzeniówek. w domu coraz częściej używamy świetlówki żarówki energooszczędne. Przyjęcia w restauracjach organizuje się przy świecach. Rynkowe oferty żarówek, kinkietów, świetlówek są na polskim rynku niezwykle bogate. Dyskoteki oświetlają ostre żarówki. Najpiękniejsze światło towarzyszy wiosenno - letniej pogodzie. Kolor powietrza, czyli odcień światła, w tych miesiącach decyduje o ich atrakcyjności. Bardzo popularne jest również oświetlenie samochodowe. Magia wiosny i lata polega na tym, że rodzi się światło jasne jak słońce, ciepłe jak słońce i żółte jak słońce. Oświetlenie sprawia, że lepiej czujemy się zarówno psychicznie, jak i fizycznie. W świetle lepiej wyglądamy.

Komunikat jest przyswajalny, jeżeli jest: klarowny, czyli łatwo zrozumiały dla adresata; jednoznaczny, czyli nasuwający skojarzenia przewidziane przez nadawcę, dający się interpretować w jeden sposób; wyrazisty, czyli podkreślający istotne aspekty treści; zgodny z przyjętymi standardami, wymaganiami, zwyczajami, normami. Komunikat jest cenny, jeżeli zawiera informacje: prawdziwe, bezbłędne, udoku­mentowane; istotne dla danego tematu, o danym zagadnieniu; wyczerpujące dany temat dla przewidywanego adresata; niezbędne w danym temacie dla przewidywanego adresata; interesujące, nowe, oryginalne dla przewidywanego adresata. Uwzględniając tematykę komunikatu można rozważać: treść wyrażoną; treść pominiętą, np. przez zapomnienie, przeoczenie, niewiedzę autora komunikatu, lub też świadomie; treść, którą zrozumiał odbiorca (teoretycznie każdy odbiorca rozumie inaczej); treść niejasną, wyrażoną nieprecyzyjnie, niezrozumiałą (obiektywnie lub dla konkretnego adresata); treść, którą można odczytać w podtekście. W praktyce zrozumienie komunikatu ułatwia jego kontekst. Obszary rzeczywistoś­ci, cechy, zdarzenia, powiązania, które są znane partnerom można w komunikacie pominąć. Istnieją one w podtekście jako wiedza wspólna autora, nadawcy i odbiorcy komunikatu. Autor i nadawca komunikatu powinni przewidywać i uwzględniać to, w jakim kontekście umieści komunikat jego odbiorca, odbiorca komunikatu zaś powinien — dla pełnego zrozumienia treści — brać pod uwagę kontekst i sytuację, w której komunikat sfor­mułowano. Uwarunkowania informacyjne projektowania są następujące:
1.Komunikowanie się w projektowaniu nie jest prostym przekazywaniem wiedzy, którą odbiorca przyjmuje i zapamiętuje (z pewną dokładnością), należy także uwzględniać rolę inicjującą wiedzy.
2.W trakcie działalności zawodowej projektant sięga po wiedzę z wielu ooszarów nie wchodzących w zakres jego wykształcenia zawodowego oraz jego doświadczenia zawodowego i życiowego (np. projektant zamieszkały w Warszawie projektuje dom dla regionu podgórskiego).
3.Obszar, czas planowania i różnorodność rozważanej przez projektanta rzeczy­wistości jest ogromna i zwiększa się coraz bardziej. W związku z tym wzrasta zakres wiedzy, jej rozproszenie, różnorodność tematyczna, języki, w jakich wiedza jest formułowana itp. Projektant nie może wszystkiego „zauważyć”, zapamiętać, zakomunikować. Selekcja informacji (świadoma i nieświadoma) następuje już w fazie rozważania rzeczywistości.
4.Różnorodność zakresu, poziomu, szczegółowości wiedzy obu partnerów jest potencjalnym źródłem nieporozumień.
5.Im bardziej nowatorski i niebanalny jest problem projektowy oraz jego roz­wiązanie, tym trudniej jest projektantowi sprecyzować w procesie komunikowania, jaką wiedzę chciałby uzyskać.